เมื่อใดที่ภรรยาไม่จริงจังต่อการให้การฏออะห์ต่อสามี ซึ่งในปัจจุบันมีการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกับผู้ชาย(โดยที่มีมุสลีมะห์ของเราบางคนเอากับเขาด้วยเช่นกัน) และสังคมไทยปลูกฝังค่านิยมในทางที่ผิดต่อหลักชารีอะหฺอิสลาม มันจึงทำให้เกิดการผิดใจกันอยู่เสมอ และจะเกิดการขัดแย้ง การโต้เถียง ไม่ลงรอยกัน และผลที่สุดก็ส่งผลให้เกิดปัญหาใหญ่หลวงขึ้น(ให้กับครอบครัวและสังคม) เพื่อเป็นการเปรียบเทียบ
เราลองนึกถึงรถบัสคันหนึ่งที่กำลังแล่นอยู่กลางถนนใหญ่มันไม่สามารถที่จะใช้คนขับสองคนได้ ถึงแม้ว่าคนขับทั้งสองนั้นต้องการจะมุ่งไปยังสถานที่แห่งเดียวกันก็ตาม สมมติว่าคนขับคนหนึ่งบังคับล้อข้างขวา และอีกคนหนึ่งบังคับล้อข้างซ้าย ลองวาดภาพดูซิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
ปัญหาในระหว่างครอบครัว ก็เกิดขึ้นมากมาย ทั้งที่ผลมาจากเรื่อง เล็กๆ น้อยๆ เช่น ปัญหาว่าจะไปอยู่บ้านใครดี จะตกแต่งบ้านอย่างไร ทาสีอะไร หรือการย้ายที่ทำงาน การไม่อยากมีลูก ปัญหาทั้งหมดเป็นปัญหาเล็กๆ แต่ผลที่ตามมาจากการที่มีผู้บังคับบัญชาสองคนจึงทำให้เกิดปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้ลงตัว ในที่สุดก็นำไปสู่การแตกแยก และผลกระทบก็จะเกิดกับลูกที่ไม่รู้อะไรด้วย ตกเป็นเหยื่อของครอบครัวที่แตกแยก พวกเขาจะกลายเป็นเด็กที่มีปัญหา และจะนำไปสู่ปัญหาสังคมและปัญหาประเทศชาติในที่สุด เนื่องด้วยความผิดพลาดของเราเอง
ผิดด้วยหรือกับการที่ภรรยาจะต้องยอมแพ้ในสิ่งต่างๆ กับผู้เป็นสามี ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เป็นเรื่องผิดชารีอัต? สามีก็เช่นกันต้องการครอบครัวที่สงบสุข เพียงแต่วิธีการในการปฏิบัติเท่านั้นที่แตกต่างกัน เราง่ายที่จะเชื่อฟังคำสั่งของผู้จัดการในสถานที่ทำงาน เพราะเขามีตำแหน่งและมีอำนาจเหนือเรา เมื่อใดที่เขากล่าวว่า “เธอจงทำงานนี้ให้เสร็จ ภายในวันนี้” เราก็จะพยายามหาวิธีการที่จะทำงานนั้นให้สำเร็จตามคำสั่งนั้นแต่ทำไมเราถึงไม่เชื่อฟังแบบนั้นกับสามีของเราบ้าง? ซึ่งแท้จริงตำแหน่งของเขาถูกมอบหมาย โดยพระองค์อัลเลาะฮ์ I ผ่านทางวะห์ยูซึ่งมีความซื่อตรงและสูงส่งกว่าการแต่งตั้งในตำแหน่งต่างๆ ของมนุษย์ ด้วยกระดาษแผ่นเดียว ดังที่พระองค์ อัลเลาะฮ์ I ทรงกล่าวว่า (บรรดาชายนั้น คือผู้ที่ทำหน้าที่ปกครองเลี้ยงดูบรรดาหญิง เนื่องด้วยการที่อัลเลาะฮ์ได้ทรงให้บางคนของพวกเขา (ผู้ชาย) เหนือกว่าอีกบางคน (ผู้หญิง)) (อันนิซาอ์ : 34)
ด้วยเหตุนี้การที่เราไม่เชื่อฟังต่อสามีก็เสมือนกับว่าเราไม่ยอมรับกับคำรับรองของพระองค์อัลเลาะฮ์ I แท้ที่จริงแล้วเราไม่ใช่แค่หยิ่งจองหองกับสามีเท่านั้น แต่เราหยิ่งจองหองต่อพระองค์อัลเลาะฮ์ I ด้วยการรีฎอ(ยินดี )ของพระองค์มีความเกี่ยวข้องกับการรีฎอ(ยินดี)ของสามี เมื่อใดที่สามีไม่พอใจ อัลเลาะฮ์ I ก็จะไม่พอใจเช่นกัน
