ผู้ที่มีหัวใจตื่นตัวอยู่เสมอ เขาจะรู้สึกด้วยสัญชาตญานแห่งอิมานของเขาว่า แท้จริง ภัยพิบัติ ความพ่ายแพ้และความล้าหลังที่ลูกหลานของมุสลิมได้ประสบมาในยุคนี้
แท้จริงมันเป็นเพียงการเริ่มต้นและการสั่งเตือนต่อหน้าการลงทันณ์ที่ร้ายแรงและเจ็บแสบกว่าในอนาคต
ประชาชาติมุสลิมทุกวันนี้เหลือเพียงชื่อเท่านั้นมิได้สอดคล้องกับนามของความเป็นอิสลามเลย แท้จริงการเบี่ยงเบนก็ประสบกับประชาชาตินี้แล้ว (และเพียงพอแล้วที่ประชาชาติประสบกับการเบี่ยงเบนเพราะว่าประชาชาตินั้นได้ละทิ้งการญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ พวกเขาต่างเฉื่อยอยู่กับที่ไม่ยอมดำเนินภารกิจดะอฺวะฮิและทำการญิฮาด ยินยอมกับชีวิตโลกดุนยามากกว่าโลกอะคีเราะฮฺ หันรับตัณหาที่พวกเขาได้รับความเหนื่อยล้าจากมัน และฟุ่มเฟือยในสิ่งชั่วร้ายและอบายมุข จนกระทั่งอัลลอฮทรงทำให้ประชาชาตินั้นต่ำต้อยและทำให้ประชาชาตินั้นถูกดูแคลนยิ่งนักและได้ทรงให้การนำพาประชาชาติตกอยู่ในมือของพวกเบี่ยงเบนและผู้ละเล่น)[1]
การตื่นตัวเกี่ยวกับข้อเท็จจริงอันนี้ บังคับผู้ที่มีความใฝ่ฝันสูงรู้สึกสงสารและเมตตาตัวเองและหลีกเลี่ยงตัวจากการโดนกฏการลงโทษที่ครอบคลุมอันน่าเกรงขามนี้
แน่แท้กฏการลงโทษที่ครอบคลุมนี้เป็นการคว่ำบาตรที่หนักหน่วงกำลังล้อมรอบเขาแล้วตอนนี้.
ความพยายามของเขาที่จะหลุดพ้นจากแผนการล่อหลอมลูกสิงโตและเปลี่ยนแปลงมันเป็นเนื้อสมันที่หวาดกลัวยังไม่พอเพียง
มิหนำซ้ำ มันไม่พอเพียงแค่การอยู่เหนือกว่า
ไม่มีหนทางปลอดภัยสำหรับเขาจากการคว่ำบาตรของกฏที่น่าเกรงขามซึ่งมาล้อมรอบเขานอกจากช่องทางที่สามารถเล็ดลอดไปจากมันได้ คือช่องทางของการส่งเสริมทำความดี ห้ามปรามการกระทำชั่ว คัดค้านและปลีกตัวห่างจากผู้กระทำความชั่วและอบายมุข แล้วตามรอยทางการเชื้อเชิญสู่อิสลาม และทำให้ประชาชาติมีความทรนงด้วยการรีบเร่งสู่การละหมาดและดำเนินด้วยบัญญัติกับกฏหมายของอัลลอฮก่อนที่พวกเขาจะถูก(กฏแห่งความคล้ายคลึง)จะมาถล่มพวกเขา ซึ่งกฏอันนี้เป็นส่วนหนึ่งจากกฏสภาวการณ์ทั่วไปของอัลลอฮในโลกนี้ อาจทำให้พวกเขาพินาศ ภัยการลงโทษก็จะตกถึงพวกเขา หลังจากที่พวกเขากระทำความผิดเหมือนกับการทรยศที่อัลลอฮเคยลงโทษชนยุคก่อนซึ่งสาเหตุจากกรณีเดียวกันนั้นที่พวกเขาเคยกระทำมันมา เพราะว่า(ทุกสิ่งที่ดำเนินไปในแต่ละสิ่งมันจะต้องดำเนินในสิ่งที่อยู่ในกรณีเดียวกับมันนั้นด้วย และสิ่งที่ดำเนินไปในบางอย่างก็จะดำเนินไปด้วยในสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน เป็นไปไม่ได้ที่สองสิ่งที่คล้ายคลึงกันจะแตกต่างกันในบทหุกุม เช่นเดียวกันกับเป็นไปไม่ได้ที่สองสิ่งที่แตกต่างกันจะเสมอภาคในหุกุม
